Dokter

Letterpress Wood

2009-03-04T13:50:00.004+01:00

It's been a while maar dit wil ik delen. Al een tijdje zijn Marloes en ik op zoek naar houten drukletters. Onze vriend Laurens tipte ons ebay (fout, Laurens!) en sindsdien zijn we hooked. Maar nu kappen we ermee, ons doel is bereikt met onze laatste aankoop (via marktplaats nog wel). Vandaag kregen we een doos van 60x40cm met daarin 170 lettervormen van perenhout. 3 Verschillende maten (15cm, 10cm en 8cm), kapitalen, onderkast en ligaturen. We zijn blij!

Geen Bericht, goed bericht

2008-08-12T15:22:00.002+02:00

Weinig gepost de laatste tijd, ook niet zo heel druk gehad buiten het 'gleuven vullen tot de zak leeg is' (TNT-Postbode welteverstaan). Toch zijn er wel een aantal dingen voorgevallen. Zo ben ik genomineerd voor de Art Olive Award en ga hiervoor exposeren in de Westergasfabriek in Amsterdam. Ongeveer tegelijkertijd exposeer ik bij Kunstingang in een fabriek in Ter Apel. Hiervoor moet er nog een hoop geregeld worden ivm publiciteit e.d. dus hoop ik nog wel wat tijd over te hebben voor de reeds ongeplande vakantie met Marloes.

Blockparty 0546

2008-07-15T18:28:00.004+02:00

Zo, m'n eerste opdracht is voltooid. Afgelopen maandag heb ik me ingeschreven bij de KvK dus de Muziekschool Twente kan binnenkort een factuur op de mat verwachten. Ziehier het resultaat; poster en flyer ontwerp voor een workshop project in Almelo. Doelgroep jongens en meisjes tussen 13 en 18 jaar.

Bachelor

2008-07-01T18:53:00.002+02:00

Er is een hoop gebeurd de laatste maand. Deze jongen is afgestudeerd!! Vandaag was de laatste dag van de eindexamen tentoonstelling. Vanaf nu draag ik de titel Bachelor of Design. Er is goed gereageerd op m'n documentaire, meer dan honderd visitekaartjes zijn verdwenen en ik ben genomineerd voor de Art Olive Award. Een goede motivatie om direct aan de slag te gaan als zelfstandig ontwerper. De eerste opdracht is ook al binnen. Deze week even een btw-nummer aanvragen, KvK-tje doen en aan de bak. Niks vakantie, van hard werken is nog nooit iemand moe geworden. Dus, mocht je dit lezen en nog een ontwerper nodig hebben, ik hou me aanbevolen.

O, ja. Wat ik een goed initiatief vind van de aki: Elk jaar krijgen alle eindexamenkandidaten een MUPI (Afkorting van `Mobilier Urbain à Publicité Illuminé, oftewel straatmeubilair in de vorm van verlichte reclamezuil.) De mijne staat voor het stadskantoor aan de Hengelosestraat (3x toeteren!!)

Verslag Green Vibrations 2008

2008-06-02T16:51:00.002+02:00

Gemoedelijke sfeer in Enschede
Door Tessa Neijland
Een waterig zonnetje schijnt over het festivalterrein op de universiteitscampus in Enschede. Vandaag, 31 mei 2008, is er het zo ver: Green Vibrations 2008. Een feest dat georganiseerd wordt door studenten en gegeven wordt vóór studenten.
De entree van een tientje is een kleine moeite als je hoort wat je ervoor terugkrijgt: een mooie roze beker, die je de hele dag zo vaak als je wilt kunt laten vullen met bier, wijn of fris. En dit is natuurlijk lang niet het enige: de hele dag kun je genieten van verschillende soorten (live)muziek.
Het festivalterrein is verdeeld in drie podia; er is een hiphoppodium, een podium voor techno en soortgelijke house en er is een podium waar vandaag negen bandjes hun muzikale en bovendien zeer verschillende geluid gaan laten horen.
Tussen de bandjes door zijn er ook andere mensen die graag hun talent willen showen: zo is er een luchtgitarist die op het dak van een schuur zijn skills beoefent voor het Nederlands Kampioenschap ‘Air Guitar’ en wordt er hier en daar wat gejongleerd.
Aan het begin van de middag is de sfeer wat mat. In het hooi zitten groepjes mensen wat te kletsen, zonder echt oog of oor te hebben voor de muziek. De sfeer zit er nog niet helemaal in. Maar naarmate het iets later wordt, de drank wat meer vloeit en iedereen meer zin heeft in goede muziek, wordt de sfeer beter. Vooral rond 17.30 uur weet de band Santanero een flinke hoeveelheid festivalgangers op de been te krijgen. Hierna zit de sfeer er een stuk beter in en wordt er bij alle podia gedanst. Het is duidelijk dat alle studenten het erg naar hun zin hebben.
De organisatie heeft flink haar best gedaan. Er zijn banken om even uit te rusten, twee tentjes waar je eten kunt halen en bij de bar wordt de rij snel weggewerkt door een effectief systeem. Overige voorzieningen zijn van iets mindere kwaliteit: half kokhalzend lopen de mensen uit de Dixi-toiletten, de hamburgers zijn in en in zwart en de EHBO heeft geen flauw idee hoe om te gaan met een pijnlijk been. Maar eigenlijk geeft dat helemaal niets: het festivalgevoel is aanwezig; wat wil je nog meer? Volgend jaar weer!

Bambi must die

2008-05-26T20:38:00.002+02:00

GDFBreda

2008-05-26T20:03:00.007+02:00

Afgelopen weekend met Marloes naar Breda gereden voor het graphic designfestival. Misschien kwam het doordat het festival net was begonnen maar iets deed ons vermoeden dat het nog niet helemaal gereed was. Vrijdagavond door de stad gelopen om de beloofde animaties te bekijken die NIET op gebouwen werden geprojecteerd. Jammer. Zaterdag naar Electron waar een streetart expositie was, niet onaardig. Er zou een 50m2 shoppingmall zijn waar we nog wat prints of shirts wilden kopen maar helaas. Geen verkooppunt. Naast Electron zit KOP, ook een expositieruimte. Hier werden shirts, die speciaal voor het festival ontworpen waren geëxposeerd. Wonderschone shirts aangeschaft die binnenkort te aanschouwen zijn aan het lijf van Jos Troelie.

Onderweg naar deze expoos kwamen we een aardige guerilla-advertising tegen van Smart (zie foto's). Hier is sprake van reverse graffiti. De smoglaag is verwijderd, schoongemaakt. De slimme mensen van Smart hebben goed gekeken naar Alexandre Orionde uit Såo Paulo. Hij paste het zelfde principe toe maar creëerde doodshoofden. Deze werden later door de autoriteiten 'verwijderd'.

Klik hier om naar de site van Alexandre Orion te gaan

Al met al geen bijzonder festival. Nu moet ik wel bekennen dat we ook een aardige tijd op het terras hebben doorgebracht. Het was wel ons weekendje uit. Volgend jaar zullen we zeker weer gaan maar dan als het festival wat meer op gang is gekomen.

1e twee minuten

2008-04-24T09:12:00.004+02:00

play video

The Excluded Middle

2008-04-22T08:27:00.001+02:00

The Excluded Middle is een documentaire over Çagla Cömert. Zij is 24 jaar oud en studeert fotografie aan de Marmara Universiteit in Istanbul. Çagla vertelt over haar verleden, het leven in Turkije en hoe het is om daar als kunstenaar te studeren en te werken. Haar studie zit er bijna op en Çagla wil net als veel leeftijdsgenoten in Europa verder studeren of werken.Naast fotograferen is ze ook schrijfster. Haar verhalen zijn al meerdere malen gepubliceerd en haar foto’s hebben diverse prijzen gewonnen. Desondanks is haar toekomst uiterst onzeker.

De titel ‘The Excluded Middle’ (het buiten-gesloten middelpunt) slaat op Turkije en op Istanbul in het bijzonder, de enige stad ter wereld die in twee continenten ligt. Het is hiermee het middelpunt tussen Oost en West. Çagla vertelt over een boek dat ze schrijft (deels autobiografisch) over de relaties tussen een meisje en twee jongens. Het meisje wordt afgewezen door de een terwijl zij op haar beurt de andere jongen afwijst.
“Turkey is me in that condition, because Turkey is always in love with the West and hates the East”.

Green Vibrations 2008

2008-04-06T22:15:00.003+02:00

Green Vibrations 2008 valt dit jaar niet op Hemelvaartsdag (1 mei) i.v.m. Koninginnedag (30 april). Dit jaar wordt het gehouden op zaterdag 31 mei.
Het belooft weer een volwaardig festival te worden met meer artiesten en meer bezoekers dan vorig jaar. Ook voor deze editie mag ik de promotionele vormgeving doen. Zie hieronder daarvoor de eerste opzet. Deze wordt doorgevoerd in affiches, flyers, website, t-shirts, polsbandjes en bierpullen.
De promocommissie heeft dit jaar gekozen voor het stille thema 'balans/evenwicht'. De mandala, een beeld dat wordt gebruikt in o.a. de oosterse wijsbegeerte als meditatiemiddel, bevat elementen die het festivalgevoel moeten versterken. In het kleurgebruik heb ik een contrast gezocht die een optische trilling geeft.

Let's take it back

2008-03-15T20:35:00.004+01:00

m'n broers hebben de schuur opgeruimd en kwamen een old school Philips camera tegen. Ooit eens van m'n pa gekregen, had ie nog op school liggen. Jaren tachtig stilo, geen accu maar kabels. En dan van die dikke zeven-pins DIN kabels, niet van dat benauwde. Doet het ook nog natuurlijk want die derrie is zo analoog als een koekoeksklok. Wat moet je er mee.

Story

2008-03-02T13:56:00.003+01:00

Een paar weken terug heb ik op aanraden van Jellichje de inhoud van de documentaire op verschillende kaartjes geschreven zodat ik daar eenvoudig mee kon schuiven. Dat was iets te voorbarig. Ik had namelijk de inhoud van de docu nog niet goed in kaart gebracht. Daarom ben ik eerst gaan filteren wat ik niet kon gebruiken en verschillende fragmenten opgedeeld in sequenties. Daarvan heb ik opnieuw kaartjes gemaakt en ben gaan schuiven. Waarschijnlijk zal ik dat nog enkele keer moeten herhalen om de verhaallijn op slot te krijgen. Dan kan ik gaan monteren.

Burn the rules!

2008-02-21T16:40:00.000+01:00

HOPE

2008-02-21T16:37:00.001+01:00

Het is al wel eens gedaan, he? Het moet ook geen trucje worden. Skeit, men neme een grid en liefde voor lettervormen en poept er een font uit. Kom maar op.

People get ready

2008-02-20T21:38:00.005+01:00

People get ready. Dat staat er. Moeilijk te lezen, ik weet het. Ik heb op een zaterdagmiddag wat spuitbussen uit de kast getrokken en mijn entree onder handen genomen. Een sjabloontje van een vierkante decimeter en wat snelle schetsjes op een blokjespapier. People get ready, the robots are coming.

Ontwerpplicht

2008-02-13T20:46:00.003+01:00

Ik zal er toch aan moeten geloven. Scriptie schrijven. Eigenlijk hang ik een beetje aan twee onderwerpen: 'Culture Jamming' en 'Designresponsibility'. Moeilijk moet ik het mezelf niet maken. Het is een scriptie en geen essay. Neemt natuurlijk niet weg dat ik mijn mening er in kan laten doorschemeren. Ik denk dat een ontwerper een verantwoordelijkheid heeft naar de samenleving. Niet liegen, niet stelen. Iets wat wel vaak wordt gedaan in de ontwerperij. Zich anders voor doen, mensen laten geloven dat ze iets nodig hebben.

Bronnen van inspiratie:

Milton Glaser
Shepard Fairey (Obey)
Banksy
Adbusters

Boeken:

Citizen Designer (Steven Heller)
Culture Jam (Kalle Lasn)
Design Anarchy (Kalle Lasn)
No Logo (Naomi Klein)
The Shock Doctrine (Naomi Klein)

Love

2008-02-13T20:37:00.004+01:00

ROBOT FONT

2008-02-07T15:36:00.001+01:00

wijzigingen kunnen optreden

typrozafie

2007-12-14T12:06:00.000+01:00

Van mijn typografiedocent aan de Marmara Universiteit heb ik de opdracht gekregen om een gedicht te typograferen. Ik heb gekozen voor een fragment van het gedicht 'Zie mij' van Ted van Lieshout.
De letters manoeuvreren over het papier zonder dat het de aandacht schijnt te vangen van het beeld; een dame met haar neus in de lucht. De kleur refereert aan de Nederlandse uitdrukking 'een blauwtje lopen' en is bewust niet erg krachtig neergezet omdat de schrijver of spreker van de woorden een onopvallende rol lijkt te spelen.

Zie mij

In het jaar nu na mij kom jij voorbij
en de tijd staat stil om je te vangen
in het ogenblik, dit korte levenlang:
jou zien,
en ademloos beseffen dat je bestaat;
ik had alleen maar een vermoeden.
Merk,
weet dat ik er ook ben. Ik dwing je
met mijn blik om te erkennen.
Kijk me aan. Of sla je ogen neer.
Kijk gerust langs me heen.
Ook me ontwijken
is bewijs dat je mij hebt gezien

Warhola

2007-12-12T12:14:00.001+01:00

Voor de twee-wekelijkse opdracht van Frank. Affiche voor de tentoonstelling in het Stedelijk Museum te Amsterdam.

screenshots 02

2007-12-05T22:44:00.000+01:00

Op het programma van vandaag stond een bezoek aan Cagla's huis. Ze woont bij haar ouders. Haar moeder zou aanwezig zijn en ik kon van de gelegenheid gebruik maken om ook haar te interviewen. Wat wilde ik van haar weten?
Cagla's moeder kon mij natuurlijk vertellen over haar oudste dochter maar niet minder belangrijk, ook over de situatie in Turkije tijdens de levensjaren van Cagla. Ze is namelijk erg politiek geëngageerd. Ik ben natuurlijk helemaal geen journalist. Daarom heb ik gisteravond even wat research gedaan over hoe ik het beste een interview kan afleggen.

Cagla diende als tolk. Ik vind het verschrikkelijk jammer dat ik haar gezicht niet heb vastgelegd toen haar moeder vertelde dat zij en haar man teleurgesteld waren in Cagla. Na het interview met haar moeder heeft Cagla mij foto's laten zien.

Ik ben tevreden. Hoewel er talloze reacties waren die niet op de camera staan heb ik toch het idee dat ik veel informatie heb verzameld wat belangrijk is voor de docu. Nog een paar dagen en ik heb alles wat ik nodig heb. Natuurlijk zal er een moment komen dat ik vrolijk zit te editten en erachter kom dat ik een toch wel cruciaal moment niet heb vastgelegd maar zo zij het. Ze zeggen het: je kunt niet alles hebben.

I killed Odilo

2007-12-03T14:11:00.000+01:00

I attached a song to time and place
It brings me back to early spring
one moment
didn’t know so much could change
I killed a man, can’t let him sing

he stole my words, outspoke them better
why didn’t I come up with that?
He says you can’t but I disagree
just keep on losing till there’s nothing left

two allready left my life
consider this goodbye they said
and when they closed the door behind them
they left Odilo for dead

ritueel

2007-11-30T11:49:00.000+01:00

Waarom komen we toch steeds op ideeën als we op het toilet zitten of wanneer we onder de douche staan? Ik denk dat het komt omdat we een bepaald ritueel ondergaan. Tijdens dat ritueel van zitten, toiletpapier pakken (twee, drie of meer velletjes) wachten, of het ritueel van de temperatuur van het water voelen, onder de douche stappen, eerst je haar wassen, dan je gezicht, je lichaam en even onder een hete straal staan; tijdens dat ritueel hebben onze hersenen de tijd om zijn gang te gaan. We hoeven namelijk niet bij de handelingen na te denken. Het geeft onze geest vrijbaan om te dromen, dagdromen met een zekere alertheid.
Hetzelfde gebeurde toen we nog aan de telefoon zaten (nu lopen we aan de telefoon). De kleine tekeningetjes die we maakten groeiden uit tot waanzinnige ideeën. Rituelen worden alsmaar schaarser met een afname van religieuzen. Ik zou wel de laatste persoon zijn om te zeggen dat we met z'n allen weer in god moeten gaan geloven maar een bepaalde toewijding zou ons niet misstaan. Ik geef mijn toewijding aan ontwerpen. Nu zoek ik nog een ritueel.

1 minute Istanbul

2007-11-28T17:28:00.000+01:00

Scriptie

2007-11-26T11:05:00.000+01:00

En toen kwam het tot mij. Beeldopvoeding. In hoeverre zijn ontwerpers in staat, of zelfs verplicht om de beeldconsument op te voeden.
In een tijd waarin de burger door cultuurverlammende entertainment zoet wordt gehouden voel ik me als beeldmaker enigzins verantwoordelijk. Documentaires als Zeitgeist en Outfoxed inspireren mij. Ik ben op zoek gegaan met de vraag of hier genoeg informatie over te vinden valt. Ik strandde bij de website maxbruinsma.nl. Bij texts kwam ik bij het kopje:

First Things First 2000
designers, use your skills for worthy causes!

'designers (...) apply their skill and imagination to sell dog biscuits, designer coffee, diamonds, detergents, hair gel, cigarettes, credit cards, sneakers, butt toners, light beer and heavy-duty recreational vehicles. Commercial work has always paid the bills, but many graphic designers have now let it become, in large measure, what graphic designers do.'

Omdat ik zelf ook een verwende en onverschillige consument dreigde te worden zette ik mij af van het idee dat een ontwerp zo duidelijk moet communiceren als mogelijk is. Ik wil ontwerpen maken voor kritische consumenten die op zoek gaan naar wat zij willen en niet alles aannemen wat hen toekomt. 'Als je het niet begrijpt, is het niet voor jou bedoelt' als ik zo vrij mag zijn om mijzelf uit m'n vroegere raplyrics te quoten.

De tijd is aangebroken om onze ogen te openen en niet langer in een waan te leven. Je merkt het. Meer en meer mensen zetten hun vraagtekens bij de huidige maatschappij. Reclame- en programmamakers worden hierdoor aggressiever en doen er alles aan om je producten aan te smeren die je niet nodig hebt. Hier kan ik bijzonder kwaad om worden.

Ik zal in de komende weken een duidelijke vraagstelling moeten formuleren. Van daaruit kan ik een inhoudsopgave en opzet maken en beginnen met research.